Τετάρτη, 15 Μαΐου 2013

διαγώνισμα νεοελληνικής γλώσσας γ λυκείου. θέμα: Τροχαία ατυχήματα.


Τροχαία και ομαδική δομή χαρακτήρων

   Η έννοια «ομαδική χαρακτηροδομή» αναφέρεται στη δομή του χαρακτήρα μιας ομάδας ή ενός μεγάλου μέρους του  πληθυσμού μιας συγκεκριμένης ιστορικής κοινωνίας και την έχουν επεξεργαστεί σε ψυχαναλυτική προσέγγιση τόσο ο  Wilchelm Reich όσο και ο Erich Fromm. Η χαρακτηροδομή των μελών μια κοινωνίας είναι το συνθετικό αποτέλεσμα των συνθηκών διαβίωσης ενός λαού, μέσα σε συγκεκριμένες συνθήκες καταπίεσης, για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, σε συνδυασμό με την ενεργοποίηση των επιθυμητικών μηχανισμών, που αναπαράγονται στο πλαίσιο της νεοκαπιταλιστικής ανάπτυξης .

  Ιστορικά  είναι σε όλους γνωστό ότι για πολλές δεκαετίες η ελληνική κοινωνία και ειδικότερα οι μεγάλες μισθοσυντήρητες μάζες ήταν  πολιτικά και οικονομικά καταπιεσμένες. Η ραγδαία και άναρχη καπιταλιστική ανάπτυξη των τελευταίων τριών δεκαετιών, σε συνδυασμό με την προσπάθεια εκδημοκρατισμού της ελληνικής κοινωνίας, απελευθέρωσε στις καταπιεσμένες μισθοσυντήρητες μάζες τεράστιες ποσότητες επιθετικότητας. Στοιχεία, τα οποία συνθέτουν την επιθετική αυτή «ομαδική χαρακτηροδομή» είναι η ανταγωνιστικότητα, η κτητικότητα και ο εγωισμός. Αν λάβουμε υπόψη μας ότι ένας πρόσθετος παράγοντας της πολιτικής και οικονομικής καταπίεσης του ελληνικού λαού ήταν και η συστηματική παραμέληση της παιδείας και της καλλιέργειας του ανθρώπου, μπαίνουμε ακριβώς στην ουσία του φαινομένου της θεαματικής αύξησης των τροχαίων ατυχημάτων. 


 Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο της άναρχης νεοκαπιταλιστικής ανάπτυξης της ελληνικής  κοινωνίας, συγκροτήθηκε και αναπτύχθηκε η κτητική , ανταγωνιστική και εγωιστική «ομαδική χαρακτηροδομή», η οποία εκδηλώνεται και στα διάφορα επίπεδα της κοινωνικής και οικονομικής ζωής. Αυτή η  «ομαδική χαρακτηροδομή», είναι κατ’ αρχήν υπεύθυνη για τον τρόπο που οι άνθρωποι  αντιλαμβάνονται τη σχέση τους με το αυτοκίνητο και το περιβάλλον  και με τον πολιτισμό στο σύνολο του. Μία ιδιοκτησιακή – κτητική σχέση με το αυτοκίνητο και το περιβάλλον είναι η βάση πάνω στην οποία οικοδομούνται και  εκλύονται όλες οι  ενοχές και οι επιθετικότητες των μελών μιας κοινωνίας. Η προσωπική κοινωνική «καταξίωση», μέσω του μεγάλου αστραφτερού αυτοκινήτου, ακυρώνει στην ουσία όλες τις κοινωνικές ιδιότητες της  αναγνώρισης, της συνεργασίας και της αλληλεγγύης , που είναι απαραίτητες για να χτιστεί μια κοινωνία με σεβασμό στη φύση και στον άνθρωπο. Μία κτητική και ανταγωνιστική χαρακτηροδομή δεν αναγνωρίζει και δεν βλέπει γύρω της  το ευρύτερο πλαίσιο του  «δευτερογενούς συστήματος» της οδικής κυκλοφορίας και τους παράγοντες που το συνθέτουν. Σ’ αυτή τη συνθήκη  ο διπλανός μας  οδηγός, ο πεζός που περνάει μπροστά μας, η μητέρα με το καρότσι που προσπαθεί να περάσει στο απέναντι πεζοδρόμιο , τα σκυλιά και τα ζώα γενικώς είναι πράγματα ανύπαρκτα. Είμαστε εμείς μόνοι ιδιοκτήτες , κυρίαρχοι εξουσιαστές , κοινωνικά «καταξιωμένοι»     και είναι η μοναδική ευκαιρία για μας να εκτονώσουμε τη συσσωρευμένη κοινωνική και οικονομική καταπίεση της προηγούμενης περιόδου.                 






Το χειρότερο απ’ όλα είναι, και αυτό είναι το παράδοξο, ότι μέσα σ’ αυτή τη συνθήκη οι άνθρωποι δεν έχουν καν συνείδηση του κινδύνου και του θανάτου, ο οποίος μπορεί να επισυμβεί σε μας ή στο διπλανό μας σε κάθε δευτερόλεπτο. Το αίσθημα της κυριαρχίας και της κτητικότητας πάνω στο σιδερικό- αυτοκίνητο ( γιατί περί αυτού πρόκειται) και στο περιβάλλον ακυρώνει ή αναστέλλει όλες τις ιδιότητες της κοινωνικότητας, της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης. Στην ανάλυση αυτή θα πρέπει να ενσωματωθεί και η ιδιαιτερότητα του  πληθυσμού των μεγάλων αστικών κέντρων, να διαφεύγει   άρον άρον,  κάθε Σαββατοκύριακο και κάθε θεσμοθετημένο τριήμερο προς τα βουνά και τα λαγκάδια , προκειμένου να απελευθερωθεί προς στιγμήν από την ασφυξία των πόλεων. Ένας   ακόμα παράγοντας που συμπληρώνει αυτή τη σχιζοφρένεια είναι η θεσμική απενεχοποίηση του τροχαίου ατυχήματος. Σε όλα τα εγκλήματα η  ποινική δικαιοσύνη και η κοινωνία ψάχνουν να βρουν τον ένοχο ή τους ενόχους κα να αποδώσουν δικαιοσύνη. Στο τροχαίο δυστύχημα, περίπου δεν υπάρχει ένοχος. Κανείς δεν τιμωρήθηκε ποτέ γιατί έγινε αιτία ενός τροχαίου ατυχήματος και σκότωσε ανθρώπους. Στη δική μου προσέγγιση ένας οδηγός- πατέρας  που γίνεται αιτία ενός τροχαίου ατυχήματος και σκοτώνει τα ίδια τα παιδιά του ή τη γυναίκα του, ενώ  ο ίδιος τυχαία επιζεί, πρέπει να δικάζεται τουλάχιστον για φόνο εξ αμελείας. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να σκοτώνει έστω και από αμέλεια,  (ακόμα και ) τα παιδιά του ή τη γυναίκα του. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο της επενεχοποίησης του τροχαίου δυστυχήματος , οι κατ’ έτος δυόμισι χιλιάδες σκοτωμένοι (κατά κανόνα νέοι άνθρωποι) και οι εκατοντάδες τραυματίες περνούν στην ελληνική κοινωνία απαρατήρητοι.  


    1]Να γράψετε την περίληψη του κειμένου σε 100- 120 λέξεις. [μον 25]
 
2]Ποια σχέση  αναπτύσσει ο νεοέλληνας με το αυτοκίνητο του; Ποιος παράγοντας επιδρά, κατά τον συντάκτη στη διαμόρφωση της;  [μον 14]
3]Ποια στοιχεία συνθέτουν την ομαδική χαρακτηροδομή της ελληνικής κοινωνίας;
Σημειώστε σωστό –λάθος [μον 6]
·         Πνεύμα αλληλεγγύης
·         Εγωισμός
·         Αλαζονεία
·         Ανταγωνιστική διάθεση
·         Κτητικές βλέψεις
·         Αίσθημα δικαιοσύνης
4]Ποιους  τρόπους και ποια μέσα πειθούς χρησιμοποιεί ο συγγραφέας; [μον 10]

5] Να αναλύσετε τις παρακάτω λέξεις στα συνθετικά τους μέρη  και με  το κάθε συνθετικό να γράψετε μία σύνθετη ή παράγωγη λέξη.  [μον 5]

Χαρακτηροδομή
Δευτερογενούς
Σχιζοφρένεια
Θεσμοθετημένο
Αυτοκίνητο


6] Παραγωγή  λόγου

Σε ένα άρθρο που θα δημοσιευτεί στο μηνιαίο περιοδικό του σχολείου σας,  να παρουσιάσετε τους  λόγους για τους οποίους οι έφηβοι δεν έχουν σωστή κυκλοφοριακή συμπεριφορά και να προτείνετε μέτρα για τον περιορισμό των τροχαίων ατυχημάτων.
[μον 40]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου